Legalizacja pobytu dla Ukraińca, Białorusina, jak zacząć, co dalej?
Ukraińcy i Białorusini to narodowości, które najczęściej legalizują pobyt w Polsce – i nie ma w tym nic zaskakującego, skoro to oni stanowią największą grupę cudzoziemców przyjeżdżających do kraju. Procedury są jednak konkretne i wymagają działania z wyprzedzeniem. Co zrobić krok po kroku, żeby przebywać tu legalnie?
- Zasady przekraczania granicy państwowej
- Ruch bezwizowy dla posiadaczy paszportów biometrycznych
- Uzyskanie zezwolenia na pobyt po wjeździe na podstawie wizy
Zasady przekraczania granicy państwowej
Wjazd do Polski możliwy jest wyłącznie przez wyznaczone przejścia graniczne. Przekroczenie granicy poza oficjalnym przejściem traktowane jest jako naruszenie prawa – niezależnie od późniejszego statusu pobytowego. Wjazd na terytorium Polski jest jednocześnie wjazdem do Unii Europejskiej i Strefy Schengen, co oznacza, że obowiązują tu przepisy prawa europejskiego, nie tylko polskiego.
Ukraińcy i Białorusini muszą przy wjeździe posiadać paszport oraz ważną wizę lub inny dokument uprawniający do wjazdu, na przykład kartę pobytu. Funkcjonariusze Straży Granicznej mogą dodatkowo zażądać okazania ubezpieczenia zdrowotnego oraz środków finansowych wystarczających na czas pobytu i powrót. Ten wymóg nie dotyczy jednak osób wjeżdżających na podstawie:
- karty pobytu
- wizy w celu korzystania z uprawnień Karty Polaka
- wizy repatriacyjnej
- wizy pracowniczej
- wizy ochrony czasowej
- wizy wydanej w celu udziału w postępowaniu azylowym
Na granicy można spodziewać się pytań o cel pobytu, adres zakwaterowania i charakter wizyty. Funkcjonariusze mają prawo weryfikować planowany pobyt i odmówić wjazdu, jeśli podane informacje budzą wątpliwości.
Ruch bezwizowy dla posiadaczy paszportów biometrycznych
Od 11 czerwca 2017 roku obywatele Ukrainy (a także Gruzji i Mołdawii) posiadający paszport biometryczny mogą wjeżdżać do Polski i innych państw strefy Schengen bez wizy. To realne ułatwienie, ale ma twarde ograniczenie: 90 dni pobytu w ciągu każdych 180 dni. Limit jest liczony łącznie dla całej strefy Schengen, nie tylko dla Polski – tydzień spędzony w Niemczech pomniejsza pulę dostępnych dni tak samo jak tydzień w Krakowie.
Oficjalnie ruch bezwizowy obejmuje pobyt turystyczny i rodzinny. W praktyce wielu obywateli Ukrainy przyjeżdża na tej podstawie i podejmuje legalną pracę w ramach uproszczonej procedury, jaką jest oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi. Jest to zgodne z prawem, pod warunkiem że pobyt nie przekroczy dozwolonego limitu. Jeśli cudzoziemiec planuje zostać dłużej, musi złożyć wniosek o zezwolenie na pobyt – najlepiej zanim te 90 dni dobiegnie końca.
Białorusini nie korzystają z analogicznego ruchu bezwizowego. Obywatele Białorusi wciąż muszą posiadać ważną wizę, by wjechać do Polski legalnie, co oznacza konieczność wcześniejszego kontaktu z polskim konsulatem – jeszcze przed przekroczeniem granicy.
Uzyskanie zezwolenia na pobyt po wjeździe na podstawie wizy
Jeżeli Ukrainiec lub Białorusin przebywa w Polsce na podstawie wizy i chce pozostać dłużej, musi ubiegać się o kartę pobytu czasowego. Przedłużenie samej wizy jest możliwe jedynie wyjątkowo – w sytuacjach nagłych, takich jak hospitalizacja czy zdarzenie losowe uniemożliwiające wyjazd. W normalnych warunkach jedyną ścieżką jest wniosek o pobyt czasowy, który wydawany jest na maksymalnie 3 lata.
Procedura toczy się w urzędzie wojewódzkim, w wydziale ds. cudzoziemców właściwym dla województwa, w którym mieszka wnioskodawca. Cudzoziemiec musi wykazać udokumentowany powód pobytu w Polsce. Może nim być:
- podjęcie lub kontynuacja zatrudnienia na terytorium Polski
- wykonywanie pracy przez cudzoziemca delegowanego przez pracodawcę zagranicznego
- prowadzenie działalności gospodarczej
- podjęcie lub kontynuacja studiów
- łączenie rodziny z osobą legalnie przebywającą w Polsce
Komplet dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku
Do wniosku o pobyt czasowy należy dołączyć komplet dokumentów. Braki formalne to najczęstsza przyczyna opóźnień – urząd wzywa do uzupełnienia, co automatycznie wydłuża całe postępowanie. Wymagane dokumenty to:
- aktualna fotografia spełniająca wymogi biometryczne
- kserokopia całego paszportu – wszystkich stron, w tym tych z wizami i stemplami wjazdowymi
- dowód stabilnego źródła dochodu: umowa o pracę, zaświadczenie o prowadzeniu działalności lub oświadczenie osoby trzeciej gotowej pokryć koszty pobytu cudzoziemca
- potwierdzenie ubezpieczenia zdrowotnego na terenie Polski – może to być zgłoszenie do ZUS przez pracodawcę lub polisa prywatna
- dokument potwierdzający posiadanie miejsca zamieszkania: umowa najmu, akt własności lub oświadczenie właściciela nieruchomości o zgodzie na zamieszkanie wraz z dowodem jego tytułu prawnego do lokalu
Każdy urząd może wymagać dodatkowych dokumentów zależnie od podstawy wnioskowania. Przed wizytą warto sprawdzić aktualną listę wymaganych załączników na stronie właściwego urzędu wojewódzkiego – listy różnią się między województwami i bywają aktualizowane.
Czas oczekiwania na rozpatrzenie sprawy
Od złożenia wniosku do wydania decyzji mija zazwyczaj od kilku do kilkunastu miesięcy. Czas zależy od obciążenia urzędu i kompletności dokumentacji. Jeśli wiza wygasła po złożeniu wniosku, cudzoziemiec otrzymuje stempel w paszporcie potwierdzający wszczęcie postępowania. Ten stempel legalizuje pobyt do czasu wydania decyzji administracyjnej i pozwala legalnie przebywać w Polsce oraz – co równie ważne – pracować bez przerwy w zatrudnieniu.
Stempel nie jest jednak dokumentem tożsamości – nie zastępuje karty pobytu ani wizy. Przy wyjeździe za granicę i powrocie do Polski mogą pojawić się komplikacje, ponieważ nie wszystkie służby graniczne akceptują tę formę potwierdzenia statusu pobytowego w ten sam sposób.
Skutki prawne niezalegalizowania pobytu
Pobyt po wygaśnięciu wizy lub po przekroczeniu 90 dni ruchu bezwizowego bez złożenia wniosku o legalizację to nielegalny pobyt ze wszystkimi jego konsekwencjami. Skutki mogą być poważne:
- wydanie decyzji o zobowiązaniu do powrotu
- nakaz opuszczenia terytorium Polski i całej Strefy Schengen
- wpis do systemu SIS (System Informacyjny Schengen), który zamyka możliwość wjazdu do całej strefy – zazwyczaj na od 1 roku do 5 lat
- nałożenie kary finansowej przez Straż Graniczną lub wojewodę – od kilkuset do kilku tysięcy złotych
- wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wydalenia z terytorium Polski
Procedurę legalizacyjną trzeba zacząć z wyprzedzeniem – optymalnie 45-60 dni przed wygaśnięciem aktualnego dokumentu pobytowego. Nielegalny pobyt, nawet krótki, może negatywnie rzutować na przyszłe wnioski migracyjne i realnie uniemożliwić powrót do Polski przez kilka lat. Jeżeli jednak doszło już do przekroczenia dozwolonego czasu, warto sprawdzić, jakie opcje daje zalegalizowanie nielegalnego pobytu cudzoziemca – bo możliwości nie zawsze są zamknięte.

Oleksandr
28 kwietnia 2022 at 16:08a czy obecnie wojna na Ukrainie powoduje jakieś dodatkowe możliwości co do szybszej legalizacji pobytu?